اوایل شهریور زن میانسالی باحضوردر پلیس آگاهی تهران گفت: تابستان سال ۶۴ برای زایمان به یکی از بیمارستان‌های تهران رفتم و پسرم به دنیا آمد. او به خاطر بیماری زردی در بیمارستان بستری شد. چهار روز بعد شوهرم به بیمارستان رفت که گفتند نوزاد مرده و می‌خواهند او را دفن کنند. بعد از چند سال صاحب فرزندان دیگری شدیم اما در این ۴۱ سال نتوانستم پسرم را از یاد ببرم. چند روز قبل به مطبی مقابل همان بیمارستانی که نوزادم در آنجا فوت کرده بود، رفتم. خانم دکتر درباره نوزادم و شرایط خودم پرس‌و‌جو کرد و بعد حالش منقلب شد. ملتمسانه از او خواستم اگر درباره فرزندم اطلاعات بیشتری دارد، بگوید. او گفت همزمان با من، زنی در همان بیمارستان زایمان کرده و بچه‌اش فوت می‌کند. به خاطر این‌که حالش بد بوده، پسر ما را به او داده‌اند تا متوجه مرگ فرزندش نشود. با شنیدن این حرف، شوکه شدم و باورم نمی‌شد ممکن است پسرم بعد از ۴۱ سال زنده باشد. در ادامه پزشک میانسال شناسایی و به پلیس آگاهی تهران احضار شد. وی ابتدا مدعی شد این زوج را نمی‌شناسد اما وقتی در مواجهه حضوری با شاکی قرار گرفت، مدعی شد کودک زنده نیست و همان سال فوت کرده است. خانم پزشک در تشریح ماجرا گفت: در شهر دیگری کار می‌کردم و سال ۶۵ به بیمارستانی در تهران منتقل شدم که همان‌جا بازنشسته شدم. شاکی را نمی‌شناختم تا این‌که اتفاقی به مطبم آمد و بعد از ویزیت، حرف زدیم. فهمید در همان بیمارستانی که نوزادش فوت‌شده کار می‌کردم. او در این ۴۱ سال حتی نتوانسته بود برای یک لحظه بچه‌اش را فراموش کند. به او گفتم اگر واقعا فرزندش زنده باشد و اشتباهی به خانواده‌‌ دیگری داده باشند، می‌تواند برود شکایت کند و با انجام آزمایش دی‌ان‌ای به او برسد. حتی گفتم خانواده‌ای فرزندی را به اشتباه گرفته بودند اما بعد از سال‌ها خانواده واقعی کودک پیدا شده و او را تحویل گرفته بودند. با تعریف این ماجراها او را دلداری دادم اما او از حرف‌هایم اشتباهی برداشت کرد و مرا به دردسر انداخت.
عظیم سهرابی، بازپرس شعبه نهم دادسرای جنایی تهران با تایید این خبر گفت: با جمع‌بندی این اطلاعات، تحقیقات ماموران ادامه یافت تا این‌که متوجه شدند خانم پزشک یک سال بعد از فوت فرزند شاکی در آن بیمارستان مشغول به کار شده است. علاوه‌بر آن، اسناد پزشکی نیز نشان می‌داد فرزند این خانواده مرده و دفن شده است.