تحقیقات پلیسی درباره این پرونده از دو سال پیش و با شکایت مرد پولداری در پلیس آگاهی تهران آغاز شد. این مرد در شکایت خود گفت: دیروز در حال رفتن به محل کارم بودم که سه سرنشین خودرویی سد راهم شدند، چشمانم را بستند و با تهدید و زور به خانه‌ای بردند. سپس دو نفر از آنها کلید خانه‌ام را گرفتند و به آنجا رفتند. چند روزی گروگان آنها بودم تا این‌که دوباره مرا سوار ماشین کرده و در محلی خلوت رها کردند. خودم را با کمک یک خودروی عبوری به خانه رساندم و متوجه شدم آدم‌ربایان به خانه‌ام دستبرد زده‌اند. آنها با به‌هم ریختن خانه‌ام، بیش از صدهزار دلار و ۱۱۰ سکه بهار آزادی سرقت کرده بودند.
مأموران پلیس آگاهی پس از این شکایت تحقیقات خود را آغاز کرده و به بررسی دوربین‌های مداربسته پرداختند. با ردیابی فیلم‌ها، ردپای آدم‌ربایان در یک روستا در غرب تهران به دست آمد و دو متهم در این رابطه دستگیر شدند. با تحقیق از متهمان مشخص شد رقیب مالی شاکی و یک زن طراحان اصلی این آدم‌ربایی بودند. آنها با شناسایی مسیرهای تردد مرد پولدار، روز حادثه سد راهش شده و او را ربوده و با برداشتن اموال سرقتی به ترکیه فرار کرده بودند.
با تکمیل تحقیقات پرونده این آدم‌ربایی برای رسیدگی به دادگاه کیفری ارسال می‌شود که دو متهم دستگیر شده پس از محاکمه به حبس محکوم شدند. یکی از محکومان بعد از قطعی‌شدن حکم مجازاتش درخواست اعاده دادرسی داد و به این ترتیب پرونده دوباره در دادگاه رسیدگی شد و متهم این‌بار گفت: من در آدم‌ربایی نقشی نداشتم. زن و مردی که طراح آدم‌ربایی بودند دلارها را به من داده و خواستند به چند صرافی برده و تبدیل به ریال کنم. من نمی‌دانستم آنها آدم‌ربایی کرده‌اند.
رئیس دادگاه در واکنش به اظهارات متهم گفت: اهالی روستا در تحقیقات تأیید کرده‌اند که به آن خانه در رفت‌وآمد بوده‌ای و تو را شناسایی کرده‌اند، در این‌باره چه توضیحی داری؟ که مرد آدم‌ربا ادعا کرد: شهادت شهود را قبول ندارم. آنها اشتباه کرده‌اند و من در ماجرا نقشی نداشتم. پس از دفاعیات متهم قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند.