وبگاه سای‌تِک‌دِیلی در گزارشی آورده است:

محققان با مطالعه یک اختلال نادر، سازوکارهای تخریب بافت چربی را شناسایی کرده‌اند.

بسیاری از مردم به چربی بدن نگاه منفی دارند، اما دانشمندان امروزه می‌دانند که بافت چربی برای سلامت ضروری است. این بافت مانند یک اندام فعال عمل می‌کند که نقش اصلی در سوخت‌وساز بدن (متابولیسم) دارد و از بسیاری از فرآیندهای حیاتی پشتیبانی می‌کند.

چربی اضافی، مانند آنچه در چاقی دیده می‌شود، خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند دیابت و بیماری قلبی را افزایش می‌دهد. اما نکته کمتر آشکار این است که از دست‌دادن چربی به روش نادرست نیز می‌تواند به همان اندازه مضر باشد. در اختلالات نادری مانند لیپودیستروفی خانوادگی نوع ۲ (نوعی بیماری که در آن بدن، چربی خود را به طور غیرعادی از دست می‌دهد)، این مشکل می‌تواند به دیابت و سایر مشکلات متابولیک منجر شود.

تناقضی در زیست‌شناسی چربی

این تناقض مدت‌ها ذهن دکتر الیف اورال (Elif Oral)، پزشک و استاد غدد درون‌ریز و متابولیسم، را به خود مشغول کرده بود. کار او بر درک این موضوع متمرکز است که چرا بافت چربی در بیماری‌هایی مانند لیپودیستروفی از بین می‌رود.

دکتر اورال در همکاری نزدیک با بیماران مبتلا به این بیماری، با دکتر اورموند مک‌دوگالد (Ormond MacDougald)، استاد فیزیولوژی مولکولی، و جسیکا مانگ (Jessica Maung)، پژوهشگر دکترا، همکاری کرد. تلاش‌های آن‌ها این موضوع را روشن می‌کند که چه چیزی در داخل بافت چربی اختلال ایجاد می‌کند.

مانگ می‌گوید: یک توضیح ساده این است که همه سلول‌های چربی دچار مشکلات بسیار جدی می‌شوند.

پژوهشگران برای بررسی این موضوع، تعدادی موش‌ آزمایشگاهی پرورش دادند که در آن‌ها، ژن معیوب (همان ژنی که در بیماران تغییر می‌کند) فقط در سلول‌های چربی خاموش می‌شد. این تغییرات مانع از ذخیره و پردازش صحیح چربی توسط سلول‌های چربی می‌شود. در همان زمان، هم سلول‌های چربی و هم سلول‌های ایمنی مجاور به حالت التهابی تغییر وضعیت می‌دهند. میتوکندری (نیروگاه‌های انرژی سلول) درون سلول‌های چربی نیز عملکرد طبیعی خود را از دست می‌دهد.

مانگ گفت: همه این اثرات در کنار هم، شرایطی مطلوب برای ناسالم‌شدن بافت و در نهایت ناپدیدشدن آن ایجاد می‌کنند.

پیامدها برای سلامت متابولیک

وقتی بافت چربی دیگر سالم نیست، بدن در تنظیم چربی‌ها و ترشح هورمون‌های کلیدی دچار مشکل می‌شود. این فروپاشی می‌تواند منجر به بیماری‌هایی مانند دیابت و کبد چرب شود.

دکتر اورال می‌گوید: این واقعاً بر اهمیت چربی سالم در حفظ سوخت‌وساز بدن تأکید می‌کند. مردم دیابت نوع ۲ را بیماری سلول‌های بتا (سلول‌های تولیدکننده انسولین در پانکراس) می‌دانند، اما در واقع بیماری سلول‌های چربی نیز هست.

پژوهشگران معتقدند این یافته‌ها می‌تواند راه را برای توسعه درمان‌های جدید هموار کند. با محافظت از بافت چربی یا بازگرداندن عملکرد آن، درمان‌های آینده ممکن است بتوانند مانع ازبین‌رفتن آن شود و عوارض متابولیک را کاهش دهند.

مک‌دوگالد گفت: این کار نمونه‌ای عالی از همکاری بین پژوهشگران بالینی و دانشمندان علوم پایه است. همچنین نقش بیماران و مشارکت آن‌ها در توسعه درمان‌ها را نباید نادیده گرفت.