تصادفات رانندگی را نمی‌توان تنها به بی‌احتیاطی رانندگان نسبت داد. اگرچه سرعت غیرمجاز، بی‌توجهی به جلو و استفاده از تلفن همراه از عوامل مهم حوادث هستند، اما کیفیت طراحی معابر، روشنایی خیابان‌ها، وضعیت فنی خودروها و حتی سرعت امدادرسانی نیز در سرنوشت یک تصادف نقش دارند. کاهش تلفات زمانی امکان‌پذیر است که مسئولیت ایمنی ترافیک میان همه دستگاه‌های مسئول تقسیم شود.

به گزارش ضربان روز، رئیس پلیس ترافیک شهری فراجا مهم‌ترین عوامل وقوع تصادفات را در سه حوزه رفتار انسانی، وضعیت راه و شرایط وسیله نقلیه تشریح کرده است. بر اساس این توضیحات، رانندگی با سرعت نامتناسب، تغییر مسیر ناگهانی، رعایت نکردن حق تقدم، خستگی و خواب‌آلودگی و استفاده از تلفن همراه، احتمال وقوع حادثه را افزایش می‌دهد.

در این میان، عابران پیاده و موتورسواران بیش از دیگر کاربران راه در معرض آسیب قرار دارند. عبور از نقاط غیرمجاز و کم‌نور، حرکت موتورسیکلت در پیاده‌رو و استفاده نکردن از کلاه ایمنی، خطر جراحت‌های شدید و مرگ را افزایش می‌دهد.

اما همه ماجرا به رفتار شهروندان ختم نمی‌شود. تقاطع‌های غیراستاندارد، نقاط حادثه‌خیز، نبود روشنایی کافی، خط‌کشی‌های نامناسب و فقدان گذرگاه ایمن برای عابران، بخشی از مسئولیت را متوجه مدیریت شهری و متولیان راه می‌کند. نمی‌توان از راننده انتظار رعایت کامل مقررات داشت، اما معبری ناایمن در اختیار او گذاشت.

راهکار کاهش تصادفات نیز باید فراتر از جریمه و برخورد پلیسی باشد. اصلاح نقاط حادثه‌خیز، نصب دوربین‌های هوشمند، کنترل سرعت، ایمن‌سازی مسیر مدارس، توسعه حمل‌ونقل عمومی و ساماندهی تردد موتورسیکلت‌ها باید در اولویت قرار گیرد.

از سوی دیگر، آموزش رانندگی ایمن از سنین پایه و فرهنگ‌سازی درباره حقوق عابران پیاده ضروری است. پس از وقوع حادثه نیز سرعت و کیفیت امدادرسانی می‌تواند در نجات جان مصدومان تعیین‌کننده باشد.

ایمنی ترافیک مسئولیتی همگانی است، اما مسئولیت دستگاه‌های متولی با توصیه به شهروندان پایان نمی‌یابد. کاهش پایدار تصادفات زمانی محقق می‌شود که هم رفتارهای پرخطر اصلاح شود و هم زیرساخت‌های ناایمن و ضعف‌های مدیریتی مورد بازنگری و پاسخ‌گویی قرار گیرد.