بیژن سورانی - در دنیای شبکه‌های اجتماعی، گاهی یک لایک ساده یا دنبال‌کردن یک صفحه، بی‌اهمیت به نظر می‌رسد؛ اما همین رفتارهای روزمره می‌توانند تصویری از علایق، باورهای حساس افراد بسازند.

حسین فصیحی- مدیرمسوول- در کمتر از چند روز، خبر چند جنایت خانوادگی دیگر منتشر شد؛ حوادثی در تبریز، دهلران، اصفهان، تهران و علی‌آبادکتول که بار دیگر خانواده را به کانون اخبار تلخ اجتماعی تبدیل کردند.

خودکشی را نمی‌توان صرفاً با افزایش تعداد روان‌پزشکان و روان‌شناسان مهار کرد؛ همان‌طور که نمی‌توان تمام موارد آن را به افسردگی یا اختلالات روانی نسبت داد.

طبق آمارهای رسمی کارشناسان  پلیس راهور فراجا حدود ۷۰ درصد از تصادفات رانندگی  که منجر به کشته ، زخمی شدن رانندگان ویا آسیب رسیدن به وسایل نقلیه واماکن می شود  در ۳۰ کیلومتری ورودی شهرها روی  می‌دهد.

سه خبر جنایی، سه خانواده، چندین قربانی و یک پرسش مشترک، چرا باید اختلافی که می‌توانست در مسیر گفت‌وگو، میانجیگری، مشاوره یا مداخله قانونی حل شود، سرانجام به قتل و ویرانی چند خانواده منجر شود؟

رها فصیحی- کارشناس روانشناسی- خشونت همیشه از یک تصمیم بزرگ و از پیش طراحی‌شده آغاز نمی‌شود. گاهی همه‌چیز از چند ثانیه خشم، یک واکنش عجولانه یا جمله‌ای شروع می‌شود که پیش از فکر کردن بر زبان می‌آید. در چنین لحظاتی، آنچه می‌تواند مسیر یک اختلاف ساده را از یک درگیری جدی جدا کند، توانایی فرد برای «مکث کردن» است.

در این پرونده، یک فرد پس از فوت پدر، دو خواهر، دو برادر و مادر خود را با سلاح گرم به قتل می‌رساند؛ با این فرض که هدف اصلی، دستیابی و تصاحب ارثیه پدری بوده است.

گاهی حال آدم خوب نیست؛ بی‌حوصله است، انگیزه ندارد، از جمع فاصله می‌گیرد و حتی انجام کارهایی که زمانی برایش لذت‌بخش بوده، دشوار می‌شود. ا مسئله از جایی جدی می‌شود که این نشانه‌ها ماندگار شوند و عملکرد فرد را تحت تأثیر قرار دهند.

روز جهانی پیشگیری از خودکشی، فرصتی است برای آنکه بیش از هر زمان دیگری درباره ارزش زندگی، مسئولیت اجتماعی و ضرورت حمایت از انسان در لحظه‌های دشوار سخن بگوییم.

پوشش تنها وسیله‌ای برای محافظت از بدن نیست؛ بلکه بخشی از فرهنگ، هویت اجتماعی و شیوه تعامل انسان‌ها با یکدیگر است. به همین دلیل، نوع لباس در فضاهای مختلف باید با عرف، موقعیت و انتظارات اجتماعی تناسب داشته باشد.