رسیدگی به این پرونده از سال گذشته و با شکایت مردی آغاز شد که مدعی بود در جریان اختلاف با یکی از دوستانش، بینایی یکی از چشم‌هایش را از دست داده است. شاکی در توضیح ماجرا به ماموران گفت: «یکی از دوستانم از من خواست برایش خانه‌ای اجاره کنم. من هم برای راحتی او خانه‌ای پیدا کردم و با صاحبخانه صحبت کردم تا خانه را با قیمت کمتری به او اجاره دهد اما بعد از این‌که دوستم خانه را گرفت، هر روز از آن ایرادی می‌گرفت و ناراضی بود. حتی اجاره را هم به‌طور کامل پرداخت نمی کرد. همین موضوع باعث اختلاف بین ما شد.» اختلاف میان دو دوست ادامه داشت تا این‌که آنها تصمیم گرفتند با یکدیگر ملاقات کرده و درباره مشکل پیش‌آمده صحبت کنند. به‌گفته شاکی، روز حادثه برای حل این اختلاف با دوستش قرار گذاشته اما یکی دیگر از دوستان‌شان نیز در محل حاضر شد و درگیری بالا گرفت.
شاکی در ادامه شکایت خود گفت: «دوستم شروع به تهدید و توهین کرد. در ادامه، ضربه‌ای به صورتم وارد شد که باعث شد بینایی یکی از چشم‌هایم را از دست بدهم.» با ثبت این شکایت، تحقیقات درباره حادثه آغاز و متهم دستگیر شد. پس از تکمیل تحقیقات، پرونده با اتهام ایراد صدمه منجر‌به نابینایی و همچنین اتهام‌های مربوط به توهین و تهدید جهت رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. در نخستین جلسه محاکمه، شاکی در جایگاه قرار گرفت و با تشریح آنچه برایش اتفاق افتاده بود، درخواست قصاص چشم متهم را مطرح کرد. او همچنین خواست متهم بابت اتهام‌های توهین و تهدید نیز مجازات شود.
در ادامه، متهم در جایگاه قرار گرفت و از خود دفاع کرد. پس از رسیدگی به اظهارات طرفین و بررسی محتویات پرونده، قضات دادگاه در‌خصوص صدمه واردشده به شاکی، حکم قصاص چشم متهم را صادر کردند. با اعتراض به این حکم، پرونده برای بررسی به دیوان عالی کشور ارسال شد. قضات دیوان عالی کشور پس از بررسی پرونده، بخشی از آن را که مربوط به شکایت شاکی درخصوص توهین و تهدید بود، نقض کردند و این قسمت از پرونده جهت رسیدگی دوباره به شعبه هم‌عرض فرستاده شد.
بدین ترتیب متهم بار دیگر در برابر قضات دادگاه قرار خواهد گرفت تا به اتهامات مطروحه علیه او رسیدگی شود.