پرونده قتل منصوره قدیری جاوید، خبرنگار خبرگزاری ایرنا که آبان ۱۴۰۳ به دست همسرش در خانه به قتل رسید، با اجرای حکم قصاص متهم به پایان رسید؛ جنایتی خانوادگی که بار دیگر ضرورت جدی گرفتن اختلاف‌های زناشویی، مداخله به‌موقع در بحران‌های خانوادگی و توجه به نشانه‌های خطر پیش از وقوع خشونت را یادآوری می‌کند.
به گزارش ضربان روز، این جنایت نوزدهم آبان ۱۴۰۳ در محل سکونت منصوره قدیری جاوید رخ داد. بررسی‌های مقدماتی نشان داد همسر این خبرنگار عامل قتل بوده است. متهم در جریان تحقیقات اولیه به ارتکاب قتل اعتراف کرد و اختلافات خانوادگی را از انگیزه‌های اقدام خود دانست. او در ادامه، صحنه جنایت را بازسازی کرد و با تکمیل تحقیقات، پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.
درخواست قصاص از سوی مادر مقتول
در جلسه رسیدگی به این پرونده، مادر منصوره قدیری جاوید در جایگاه قرار گرفت و برای متهم درخواست قصاص کرد. سپس فرزند مقتول در دادگاه حاضر شد و اعلام کرد از پدرش شکایتی ندارد و او را بخشیده است.
با این حال، گذشت فرزند مقتول مانع ادامه رسیدگی به درخواست قصاص از سوی مادر او نشد. در پرونده‌های قتل عمد، اولیای دم مطابق قانون از حقوقی برخوردارند که وضعیت هر یک از آنان و آثار گذشت یا درخواست قصاص باید بر اساس مقررات بررسی شود.
متهم نیز در دفاع از خود، اتهام قتل را پذیرفت و اعلام کرد از اقدامش پشیمان نیست و تقاضای بخشش ندارد. او گفت اجرای حکم قصاص نیز برایش اهمیتی ندارد.
در پایان جلسه، دادگاه حکم قصاص صادر کرد. این حکم پس از طی مراحل قانونی به تأیید قضات دیوان‌عالی کشور رسید و سرانجام سحرگاه دیروز اجرا شد.
هشدار درباره اختلاف‌هایی که به خشونت می‌رسند
پایان قضایی این پرونده، به معنای پایان پیامدهای آن برای خانواده نیست. قتل در محیط خانواده، علاوه بر گرفتن جان یک انسان، زندگی فرزندان و دیگر اعضای خانواده را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد و می‌تواند آثار عاطفی و اجتماعی ماندگاری برجای بگذارد.
اختلاف زناشویی به‌خودی‌خود به معنای وقوع خشونت نیست؛ اما زمانی که اختلاف‌ها با تهدید، رفتارهای کنترل‌گرانه، ترساندن، خشونت فیزیکی یا تهدید به قتل همراه می‌شوند، نباید آنها را صرفاً مشاجره‌ای معمولی تلقی کرد. چنین نشانه‌هایی نیازمند توجه جدی و اقدام به‌موقع هستند.
چگونه می‌توان از تکرار چنین حوادثی پیشگیری کرد؟
نخستین گام، جدی گرفتن تهدیدها و رفتارهای خشونت‌آمیز است. خانواده‌ها و اطرافیان نباید نشانه‌های خطر را به امید اینکه اختلاف‌ها خودبه‌خود برطرف می‌شوند، نادیده بگیرند. در صورت وجود تهدید جدی یا خطر فوری، باید از خدمات اضطراری و مراجع انتظامی کمک گرفت و فرد در معرض خطر را، در صورت امکان و بدون افزایش خطر، به محیطی امن منتقل کرد.
گام دوم، پرهیز از عادی‌سازی خشونت در روابط خانوادگی است. تحقیر، تهدید و ضرب‌وشتم نباید به‌عنوان بخشی طبیعی از زندگی مشترک پذیرفته شوند. دسترسی به حمایت‌های اجتماعی، مشاوره تخصصی و خدمات حقوقی نیز می‌تواند در مدیریت برخی بحران‌ها مؤثر باشد؛ البته در شرایطی که خطر فوری وجود دارد، اولویت با تأمین امنیت است، نه تلاش برای حل اختلاف از طریق گفت‌وگوی دونفره.
قتل منصوره قدیری جاوید با اجرای حکم قصاص به پایان رسید، اما درس مهم این پرونده همچنان باقی است: مجازات پس از وقوع جنایت، جای پیشگیری پیش از آن را نمی‌گیرد. شناسایی نشانه‌های خطر، حمایت از افراد در معرض خشونت و مداخله به‌موقع می‌تواند در جلوگیری از تکرار چنین تراژدی‌هایی نقش تعیین‌کننده داشته باشد.
- منبع خبر : ضربان روز
Sunday, 8 November , 2026