فاجعه مرگبار در پارک‌شهر؛ غرق‌شدن ۶ دختر دانش‌آموز در قایق تفریحی

به گزارش ضربان روز، ۱۴ اردیبهشت سال ۱۳۸۱، اردوی علمی دانش‌آموزان مدرسه طه شهرک کاروان تهران به فاجعه‌ای تلخ تبدیل شد؛ حادثه‌ای که در جریان آن شش دختر دانش‌آموز و مرد قایقران در استخر پارک‌شهر جان باختند.

ماجرا از بازدید دانش‌آموزان از موزه پست آغاز شد. پس از پایان بازدید، دختران با اصرار از مربیان خواستند به پارک‌شهر بروند و قایق‌سواری کنند. سرانجام گروهی ۱۷ نفره، شامل دانش‌آموزان، مربی و قایقران، سوار یکی از قایق‌ها شدند؛ درحالی‌که ظرفیت قایق فقط حدود ۷ تا ۸ نفر بود و سرنشینان نیز جلیقه نجات نداشتند.چند دقیقه بعد، آب وارد قایق شد و سنگینی بیش از حد باعث واژگونی آن در میانه استخر شد. دانش‌آموزانی که اغلب شنا بلد نبودند، در آب گرفتار شدند. تعدادی از رهگذران برای نجات آنها به استخر رفتند، اما گل‌ولای و رسوبات کف استخر کار امدادرسانی را دشوار کرده بود. با رسیدن نیروهای آتش‌نشانی و اورژانس، عملیات نجات آغاز شد؛ اما در نهایت پیکر شش دختر دانش‌آموز و مرد قایقران از آب بیرون کشیده شد.شکایت خانواده‌ها و بازداشت مسئولانپس از حادثه، خانواده‌های قربانیان از مسئولان مربوط شکایت کردند. در جریان رسیدگی قضایی، شش نفر از مقام‌های وقت شهرداری منطقه ۱۲ تهران، از جمله شهردار و اعضای کمیسیون مزایده، با اتهام مشارکت در قتل غیرعمدی و با قرار وثیقه بازداشت شدند. شورای شهر تهران نیز با تشکیل جلسه اضطراری، نبود نجات‌غریق، وضعیت نامناسب قایق‌ها و ارائه خدمات قایق‌سواری در هوای بارانی را مورد انتقاد قرار داد.پس از پنج سال، پرونده برای رسیدگی از جنبه عمومی جرم به دادگاه فرستاده شد. شماری از مسئولان وقت شهرداری منطقه ۱۲ و چهار نفر از مسئولان آموزش‌وپرورش، پس از جلب رضایت اولیای دم، به پرداخت جزای نقدی محکوم شدند. همچنین با پیگیری قضایی، مقرر شد دیه قربانیان از صندوق بیت‌المال پرداخت شود.۲۴ سال پس از فاجعهامروز، ۲۴ سال از آن حادثه تلخ می‌گذرد؛ حادثه‌ای که نه‌تنها جان شش دختر دانش‌آموز را گرفت، بلکه خاطره‌ای دردناک برای خانواده‌ها و هم‌کلاسی‌های نجات‌یافته آنها بر جای گذاشت. دخترانی که برای یک اردوی علمی از خانه بیرون رفتند، اما هرگز به آغوش خانواده‌هایشان بازنگشتند.

هشدار و پیشگیری: این حادثه یادآور اهمیت رعایت ظرفیت مجاز قایق‌ها، استفاده اجباری از جلیقه نجات، حضور نجات‌غریق و نظارت دقیق بر تجهیزات تفریحی است. هیچ فعالیت تفریحی نباید بدون رعایت استانداردهای ایمنی انجام شود.