دکتر محمد شهریای، سرپرست دادسرای امور جنایی تهران- چند روز پیش، در جمعی متشکل از حدود چهل نفر از مدیران و معاونان قضایی، با مجموع تجربه‌ای نزدیک به هزار سال خدمت و تلاش شبانه روزی قضایی، شاهد سخنانی بودیم که بیش از آنکه متناسب با شأن جلسه و اقتضائات زمانه باشد، مایه تأسف بود.
کشور در شرایط دشوار و بحرانی و جنگی قرار دارد؛ مردم با مشکلات اقتصادی و معیشتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند همگان بیش از هر زمان به تدبیر، همدلی، مدیریت بحران و تقویت روحیه همکاران نیازمند است.
در روزهایی که رهبر معظم انقلاب و ریاست محترم قوه نیز بر ضرورت وحدت، همدلی و انسجام تأکید دارند، انتظار می‌رود صاحبان مناصب عالی، بیش از دیگران پاسدار این سرمایه ارزشمند باشند؛ چراکه وحدت با گفتارهای تفرقه‌انگیز، تحقیرآمیز و ایجاد فاصله میان همکاران تقویت نمی‌شود.
در روزهای جنگ و روزهای فعلی که بسیاری از مدیران و همکاران قضایی، در کنار انجام وظایف حرفه‌ای، با حضور میدانی و اقدامات انسان‌دوستانه و فراتر از مسوولیت برای مردم تلاش می‌کنند، انتظار می‌رود این مسوول قضایی نیز از مسائل واقعی جامعه، راهکارهای عبور از بحران و مسئولیت دستگاه عدالت در قبال مردم سخن بگویند.
اما دریغ که تمام وقت نشست مدیریتی، به بازگویی خاطرات گذشته، پرونده‌های نظارتی و اظهاراتی تهدید آمیز اختصاص یافت که نه تناسبی با موضوع جلسه داشت و نه ضرورتی در شرایط امروز جامعه.
حتی شأن و شایستگی برخی از حاضران نیز مورد خدشه قرار گرفت.

البته ما سکوت کردیم اما نه از سر ناتوانی در پاسخ‌گویی، بلکه به احترام مهمان نامحترم جلسه، میزبان و شأن جمعی که در آن حضور داشتیم. اما سکوت را نباید به حساب تأیید گذاشت و نجابت را نباید با ضعف اشتباه گرفت.

باید پذیرفت که تجربه برخورد شخصی و سلیقه ای با دیگران، الزاماً نشانه توانایی مدیریت بحران نیست؛ همان‌گونه که داشتن منصب، دلیل برتری اخلاقی و شخصیتی بر دیگران نخواهد بود.

مدیریت، هنر تشخیص اولویت‌هاست؛ نه نمایش قدرت.
و:
در روزگار بحران، جامعه به مدیران مسئله‌شناس، آینده‌نگر، متواضع و مسئولیت‌پذیر نیاز دارد؛ نه مدیرانی که به جای گشودن گره‌های امروز، در خاطرات دیروز متوقف مانده‌اند.

بزرگی به کوچک کردن دیگران نیست؛ بزرگی آن است که ضمن وقت شناسی،حرمت انسان‌ها را حفظ کنیم.

تاریخ، مدیران را نه با خاطراتی که از قدرت خود نقل می‌کنند، بلکه با تدبیری که در روزهای سخت به خرج می‌دهند و باری که از دوش مردم برمی‌دارند، قضاوت خواهد کرد.